Van de vele houtwallen die ons land vroeger rijk was, is een groot deel verdwenen. De wallen die er nog zijn, worden vaak gekenmerkt door achterstallig onderhoud en een eroderend wallichaam. Zonder maatregelen zullen deze wallen verdwijnen. In de praktijk blijkt herstel een lastige zaak. Uit angst om bijzondere flora of groen erfgoed te schaden, worden geërodeerde wallen niet meer opgehoogd en de aanwezige bomen en struiken niet meer beheerd of ingeboet.
In opdracht van de Rijksdienst van Cultureel Erfgoed heeft de VNC een (praktijk)onderzoek uitgevoerd waarin de theoretische kennis is vertaald naar concrete uitvoeringsadviezen ter restauratie en beheer van houtwallen. In deze lezing worden de resultaten en adviezen uit het onderzoek gedeeld aan de hand van enkele praktijkvoorbeelden.